Mijn hoofd zit vol watten. Dikke donkere zware watten. Ze belemmeren mijn denken. Ikzelf bevind mij ergens tussen de watten, in mijn hoofd. Een kop zonder kip, zou Michelle van Dusseldorp zeggen. Dat geeft onrust in mijn lijf; het voelt zich verlaten. Ik weet het, maar doe er niets aan. Geen zin in, geen tijd voor. Manlief heeft het blijkbaar ook door. “Zou je niet es even een rondje gaan lopen?” vraagt hij tijdens een bakkie-even-snel-tussen-de-werkzaamheden-door. Ik sputter wat tegen. Maar ik weet dat hij gelijk heeft.

Het is al enkele dagen regenachtig. Daarbij heeft manlief een pijnlijke knie. Onze dagelijkse wandeling is er dus al een paar keer bij ingeschoten. “Het is niet anders”, zei ik de eerste dag spijtig. “Heb ik fijn wat extra tijd om te werken”, dacht ik de tweede dag tevreden. Om op de derde dag geheel automatisch direct achter de laptop te kruipen. Blijkbaar zijn goede gewoonten sneller af te leren dan aan te leren.

Even later loop ik toch in het bos. Omdat mijn verstand zegt dat het goed voor mij is. Omdat ik als ik dagelijks beweeg beter in mijn vel zit en minder stress ervaar.

Zodra ik de groene tunnel inloop, voel ik de rust. Ik geniet van de bloeiende bramen, de fluitende vogels, de fluweelzachte varens. Ik sta stil aan de rand van het water. Ik laat het op mij inwerken; de geluiden, de geur, het briesje, heel de natuur….. De eenden zwemmen traag voorbij. Het riet wuift in de wind. De bomen heffen hun takken naar de hemel. Een ooievaar vliegt over. En langzaam zak ik uit mijn hoofd terug in mijn lijf. De rust neemt mij in bezit. Ik haal diep adem. Er ontstaat ruimte. Ruimte in mijn hoofd; ruimte in mijn hart. Langzaam loop ik verder. Ik geniet.

Na een paar honderd meter keer ik terug in de hectiek van alledag. Rijen auto’s wachten voor de verkeerslichten. Moeders met kinderen fietsen haastig voorbij. Spoorwegbellen rinkelen. Mannen en vrouwen snellen voort, op weg naar weet ik wat voor belangrijke bezigheden. Daartussen loop ik. In alle rust. Mijn hart en hoofd geheven.

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *